| Gastenboek TVStein
Beste bezoeker, Berichten en opmerkingen zijn van harte welkom, wij nemen zo spoedig mogelijk contact met je op, indien gewenst.
Webmaster TVStein.nl
|
|
hey otb jederein heat kenne zin dat ig al zwa ouwt en stief ben dat ig mig allien nietmje ken out doon, nog bedankt hieveur. |
|
|
Pierke en Noellie woaren onder apocalyptiche omstandigheden 1 en 3....YES!!! os duitse vrunj woare weer neet blie hahahahhhaha |
|
|
joa miss balhoof de hups unne kjer geliek gehad
update: pierke en noellie hubbe vandaag koers, t zal frisch aan de belkes zin dink ig
unne fijne zondig en unne speciale sjoone katholieke daag gewenst veur miene vrunt huub van de deeter
alaaf |
|
|
aan pappie
zu ze een voor oetzeende blik.....! |
|
|
joa hellie maar gistere oavend sms-de hea dat er op de trein gestap is.......... |
|
|
aan den dikke....
en doe gluufs det vinnie det gefits haf....... met kerke en al op de trein.........!!!
|
|
|
en in mien vleitigheid bin ig een paar helden van zulpich vergeate te vermeld wo onger the son of boy: boy junior alias commando rambo. maar wie veulste hea is geoare weit ig neet dan mot ig weer de ganse oetslaag noa goan loape en doa hup ig eg geine goesting in
ut weurt tied veur een chatroom, maar ja om de ganse daag dat geneuzel van huub aan te motte werre, ut heat ein veuldeil nl dat ur dan neet aan mig kint komme
ja pannekeuk de groette, oh ja last update: vinnie is mit de fits op weag noa oostenriek, op 2 daag tied heat er al meer es 400 km gefits mit de atb en zoon kerke dragter |
|
|
Hallo , heb mijn verhaal over triathlon Bonn ,dan ook maar in het gastenboek geplaatst. Goed zo Rinus en een dikke proficiat..... |
|
|
Mijn eerste "mittel triathlon in Bonn". De ochtend voorafgaand.
Wat een beleving zo'n wedstrijd. Geweldig.. Het begint natuurlijk al met de beslissing dat je deze wedstrijd gaat doen. De verschillende verhalen van mijn sportcollega's worden met de week iets aangedikt. Maar dit schijnt een normaal iets te zijn onder "mannen" Even testen hoe men er mentaal bij zit. Helaas zit ik er vaak als enige vrouw tussen en moet dit dus ook ondergaan. bedankt Ralph J ,altijd goed voor wat sensatie verhalen. Maar toch. Die veerboten ,het luik, op zij van de boot afspringen ,het was voor mij een horror. Maar uiteraard niets laten merken . En zo naderden we dus die 13e juni.....
Zondagochtend nou ja midden in de nacht, de wekker loopt af 0430u . Eigenlijk goed geslapen ,maar bij het eerste openen van mijn ogen schieten er gelijk beelden door mijn hoofd van die "veerboten" ,of zoals Luc zei die chemische bak waarin wij straks 3.8km moeten zwemmen.. Oke helga kom op ,er zijn tenslotte ergere dingen,oja...? Uit het bed ,stevig ontbijt, spullen klaar zetten en voor de duizenste maal spullen checken....... alsof er iets is veranderd, maar het geeft mij even rust in het kopke door het nog maar eens te controleren. Ondertussen is Ed mijn allerliefste vriendje ,gearriveerd. Hij zal mij vandaag werderom ondersteunen .....en neem van mij aan dat dit geen gemakkelijke opgave is.... Maar ondertussen weet hij met "sportmensen "om te gaan, en laat mij gewoon mijn "ding" doen. Om 5.30 vertrek naar het zwembad in Stein ,waar de verzamelplek is. Daar aangekomen is men al druk bezig spullen bij mekaar in de auto's te leggen. Leuk allemaal die gezichten zo vroeg in de ochtend Wimke steekt niet onder stoelen of banken dat het beter was geweest om 14u te starten., Pierke ziet er goed wakker uit en heeft er zin in. Ik kijk Boy aan en volgens mij dachten we allebei het zelfde . Terug naar huis!!!!. Ralph J is er klaar voor ...... En ja hoor ook otb ,onze toekomstige pappie ,gaat mee om ons te ondersteunen. Luc had gekozen om wat "uit te slapen" en had zaterdagavond een hotel opgezocht in Bonn. Achteraf gezien heel goede keuze........ uiteraard !!!! Oja vincent was er ook,die stond op scherp... en rinus die weet gewoon wat hem te wachten staat ....... En zo vertrokken wij naar Bonn.
De reis in de auto voor mij was geen pretje. Althans ik kon mijn gedachten niet verzetten tot een ontspannen gesprekje met Ed. Die arme Ed, het was eigenlijk muisstil in de auto .Ikke in opperste concentratie ,en hij opletten op de weg. En zo arriveerde wij in Bonn.
Heel snel was er een parkeerplek gevonden. Er werd even naar elkaar gekeken ,en de meest ervaren onder ons gingen hun "race monsters" klaar maken. Dus ook ikke meteen aan de slag. Fietsje uit de auto ,wiel erin, bandendruk controleren. Oke ik had alles onder controle. Gelukkig deed onze pappie in wording toch nog even een check-up of de banden daadwerkelijk genoeg druk hadden. Dat geeft een rustgevend gevoel. Nou alles klaar in de rugzak en daar gaan we dan. De zenuwen gieren nu even door mijn lichaam,en de eerste sanitaire stop laat niet lang op zich wachten. Aangekomen waar we onze bescheiden konden afhalen ,was het inmiddels een drukte van belang. Toch verliep het allemaal heel vlug. In het aftasten van mijn omgeving zie ik "ons Clubje" druk in de weer met stickers en badmutsen. Even lijken de mannen onder de indruk van mijn "gouden" badmuts. Maar al snel blijkt dat Ralph ook dit mooie kleurtje heeft. Dus heren niet alleen voor dames....... Inmiddels is ook Luc uit zijn "hotel" en komt ook zijn spullen ophalen om zijn nieuwe "racemonster" klaar te maken . Er heerst een "gezonde spanning" zoals Pierke het noemt. Het is mij nog niet geheel duidelijk wat ik daarbij moet voelen ,maar dat komt waarschijnlijk nog wel. Luc besluit zich nog even terug te trekken op zijn"kamer" .. Het wordt tijd om onze fietsen te "parkeren". Hier niet op startnummer ,maar je kreeg een aangewezen plek. Ook hier scheiden de wegen voor dames en heren. Heren naar rechts ,ik mocht naar links.... Mijn fiets geinstalleerd en intussen mijn omgeving al even gecheckt. Ik hoor naast mij iemand zeggen hoe mooi de rijn erbij ligt vannochtend. Ik probeer dit te negeren en wil zeker niet kijken of dit wel zo is......... ik zoek naar een herkenningspunt om mijn fiets naderhand weer terug te vinden. Ed heeft al voorwerk gedaan ,en vertelt mij op de een na laatste lantaarnpaal te letten. Gelukkig die zal ik wel onthouden in mijn strijd ! . Zo alles klaar ,het "clubje mannen" weer gevonden ,en op zoek naar de bus voor transport naar de veerboot. Alle in "oude"kleren. En er waren slippers bij........ waarschijnlijk meegegeven door de vrouw des huizes, in de hoop ze nooit meer terug te zien. Valse hoop, we kregen alle een mooi rood zakje om ze terug in te doen ,en deze werden naar het aankomstpunt gebracht. Prachtig geregeld ,ook ik zit toch weer met een paar zeer foute slippers, maar misschien volgens jaar....... In de bus werd er nog even wat tips aan mij doorgespeeld over het zwemonderdeel. Goed bedoelt maar voelde weer de volgende sanitaire stop er aan komen. De mooiste tip gaf toch wel Noel. Ach helga aankomen doe je altijd ,gewoon laten drijven. Had toch sterk het gevoel dat dit meer zei over mijn "zwemkwaliteiten" Nu was het tijd voor te "relaxen" Zo heb ik het niet ervaren.... eerst weer in de rij voor het toilet.... daarna gewoon wachten. Ons "clubje" hangt er zo, lijkt het, ontspannen bij op een bankje. Alleen Luc gaat zich opwarmen. Wij kijken en denken ,dat zouden we eigenlijk ook moeten doen. Niemand komt in beweging en blijft "gezellig" op het bankje. Inmiddels vraag ik me af of ik de enige ben die het zo koud heeft... of is het van de zenuwen. nou dan maar lekker het wet-suit aan. Alleen de benen ,want de volgende sanitaire stop meld zich alweer. Ook nu krijg ik goed bedoelde tips tegen de kou. Gewoon in je wet-suit plassen. Hier zijn "de mannen" het allemaal over eens. Ik besluit toch maar weer in de rij te gaan staan.
Het zonnetje was inmiddels doorgebroken en werd het wachten iets aangenamer. Even voor 10u komen de mannen in actie en gaan ook hun "pak" aan trekken. Vervolgens lopen we naar de waterkant waar 2 veerboten klaar liggen. Samen met Ralph zit ik in de eerste startgroep,Gouden Mutsen. Bij het betreden van de boot besef ik dat het nu moet gaan gebeuren! Ralph neemt me mee verder de boot op en zoekt naar een goede startplek voor mij, helemaal vanachteren en aan de zijkant.!!! Hier kan mij niets gebeuren. Erg lief, . hij besluit om solidair te blijven en blijft bij mij staan. Inmiddels staat mijn trainer Luc achter ons "Witte mutsen" en geeft mij nog even wat tips.,kent mijn zwemkwaliteiten, maar dit geeft ook een rustgevend gevoel. De sfeer op de boot was echt geweldig .Er heerst een soort samenhorigheid. Allen in het zelfde "schuitje". zo had ik het nog niet mogen ervaren. Vervolgens ging de "laadklep" open en konden we te water. Op dat moment was mijn rust weder gekeerd en kon zo mijn plekje in het water vinden. Geen getrek of geduw. Er was ook bijna niemand ,Laatste bij de "gouden" mutsen...... En zo begon mijn eerste avontuur op een "Mittel" afstand.
Sport groetjes helga |
|
|
NK-Offroad triathlon 2010
Kijkduin. Zaterdag 21 Augustus.
Vandaag staat een nieuwe uitdaging gepland het NK Off-Road: 1500 meter zee zwemmen, 30 km mountainbiken en 10 km lopen.
Met de conditie zal het wel goed zijn verwacht ik 3 weken na het WK lange afstand. Ik heb 2 weken rust genomen voor het herstel en de laatste week alleen wat korte interval trainingen gedaan. Ik voel mij goed en ondanks dat het voor mij iets nieuw is heb ik er vol vertrouwen in.
Vrijdag nog een impressie film bekeken van het fiets parcours door de duinen. Hierna besloten om mijn oude weg-atb (+/- 20 jaar oud) te gaan gebruiken, Ik vermoed dat ik met dit verzet (kleinste 42-21) wel de klimmetjes kan doen. De fiets vrijdag klaar gemaakt, o.a. andere banden (slicks), en achter nieuwe remblokken.
Zaterdag om 10:30 vertrokken, de starttijd is om 17:45 uur i.v.m. het tij. Na aankomst de fiets gepakt en wat door de duinen rond gereden, gelukkig mar want de voorste remblokken gaven wat problemen en deze nog even snel gewisseld. Daarna lekker wat gaan liggen om de tijd te overbruggen.
Om 16.45 uur op naar de wisselzone om de fiets en loop spullen klaar te leggen.
Er heerst een stevige wind (windkracht 6) en mede daardoor is er een onstuimige zee. Het wordt voor mij de eerste keer dat ik in zee ga zwemmen en mede door de sterke wind zijn ze extra hoog. Geen goed vooruitzicht om te gaan zwemmen. Het zwemmen hebben ze ook nog eens extra zwaar gemaakt, we moeten namelijk twee keer door de branding. Na ongeveer 800 meter na de laatste boei terug naar het strand om vervolgens 200 meter terug te rennen opnieuw het water in om de laatste boei nogmaals te ronden.
De start is op het strand, om 16:45 uur worden we door de wethouder sport van Den Haag om weggeschoten. De meesten rennen in volle vaart de zee in. Ik besluit om het wat rustiger aan te doen, me niet te haasten maar om zo snel mogelijk goed een ritme te vinden in de golven en om geen water te moeten slikken. Na de eerste boei is het gelukt om een goed ritme te vinden. Even kijken waar ik mij bevind en merk tot mijn verbazing dat ik veel te ver van de kust bevind. Verdorie, dit heb ik verkeerd in geschat. Dit kost mij een hoop extra meters. Het enige voordeel is dat nu mijn ritme goed is. Snel de richting aangepast. Ik besluit nu om ongeveer iedere halve minuut even te stoppen om te oriënteren en zo nodig te corrigeren wat ook bijna ieder keer nodig blijkt. Tijdens het oriënteren merk ik pas hoe hoog de golven zijn, je moet wachten totdat je boven aan een golf bent om een boei te kunnen waarnemen. De golven zijn huizen hoog ik. Een veel gehoorde kreet na de wedstrijd was dat we in het water meer hoogte meters hebben gemaakt hebben dan op de fiets. Eindelijk de laatste boei. Het valt tegen om door de branding te komen, ik heb het gevoel dat ik de hele tijd wordt terug getrokken. Mijn slag frequentie wat verhoogd waardoor het wat beter ging. Het water uit, rennen over het strand om opnieuw het water in te duiken. Dit gaat een stuk beter als de eerste keer. Eindelijk het zwemmen zit erop, het wetsuit nog in het water uitgetrokken en nu door het mulle zand op naar de wissel zone. Bij aankomst wisselzone eerst het zand zo goed als mogelijk van de voeten afgeklopt, schoenen aan, rugnummer, helm en zonnebril op dan de fiets en door het mulle zand de wisselzone uit.
Achterstand tot de koploper is 6½ minuut. Dit zal moeilijk worden.
Rechtsaf direct de duin op en er weer af door het mulle zand (10 keer in totaal met de fiets) het strand op. De wind blaast vol op kop tot aan het zuidelijk keerpunt. Ongeveer 150 meter voor mij rijdt een klein groepje, ik probeer hier bij aan te sluiten. Mede door de wind gaat dit niet vanzelf merk ik. Probeer me niet te forceren maar wel het tempo zo hoog mogelijk vast te houden zodat ik toch nog op ze inloop. Na enige tijd lukt het mij om erbij komen. Zo, dit heeft kracht gekost. Even achter aan blijven hangen om ervan te herstellen. Ik het groepje zit een direct concurrent “Ron Hendriks” hij is altijd goed voor het podium, blijkt dat het zwemmen nog niet zo slecht is gegaan. We rijden op plaats 3 & 4. Eindelijk het keerpunt, weer van de fiets af door het mulle zand om het keerpunt te ronden. Nu in volle galop met de wind mee terug. We rijden mooi kop over kop. We naderen snel het punt waar we weer van de fiets afmoeten om door het mulle zand het rondje door de duinen te doen. Het is bochtig en gaat constant op en neer waarvan we een paar keer van de fiets moeten om steile trappen te nemen. De overige hellingen kom ik net boven met het verzet, toch goed gegokt. De duinen uit door het mulle zand weer het strand op. We naderen het noordelijk keerpunt waar we weer van de fiets afmoeten om het keerpunt bij de wisselzone te ronden. Achterstand nu nog 5:19.
Ron en ik blijven goed samen werken en we blijven constant mensen inhalen die wel aanpikken maar er naar enige tijd toch er af moeten. Op de helft zien we nummer twee in de wedstrijd Rob van Zanten in een groepje rijden. Als we er vlak bij zijn geef ik er een flinke snok aan om ervoor te zorgen dat hij niet kan aanpikken, dit lukt. Maar eentje uit het groepje lukt het om aan te pikken. Na enige tijd komt Ron naast mij rijden en zegt “die zijn we kwijt” We weten alle bij dat hij een goede loper is en proberen zoveel als mogelijk afstand te nemen. We naderen het zuidelijk keerpunt, Terug op het strand merk ik dat Ron wat is achter gebleven, ik besluit even op hem te wachten zodat hij weer kan aanpikken. We rijden weer goed kop over kop, het gaat zo hard dat we met ons tweeën over blijven. Ik tot nu toe met reserve gereden en voel me nog erg goed. Besluit om direct bij het ingaan van het laatste rondje door de duinen er vol in te vliegen.
We zijn er bijna, we springen van de fiets en rennen door het mulle zand, tijdens het rennen pas ik snel het verzet aan. Zodra ik de verharde ondergrond voel spring ik op de fiets en vlieg er vol in. Blijkt dat Ron niet mee kan Het verschil wordt groter en groter. De zon staat inmiddels erg laag en wordt hierdoor wat verblind, ben in dubio om de zonnebril af gaan doen. Mede hierdoor mis ik een pijl en neem de verkeerde afslag wat ik gelukkig snel opmerk, wel e en ½ minuut verloren. Snel terug gedraaid en zie Ron net voor mij op het parcours de juiste richting indraaien. Met volle vaart er op en erover en roep hem nog toe dat ik verkeerd ben gereden. De snelheid zit er goed in en ga in volle galop door. Ron probeert aan te pikken wat hem niet lukt. (Ik rij het laatste stuk nog meer dan 2 minuten van hem weg) De duinen weer uit door het zand weer het strand op. De snelheid zit er nu goed in en nader snel de wisselzone. Door het zand de fiets geparkeerd, schoenen uit, helm af, sokken en loopschoenen aan.
Wisselzone uit, achterstand is nog 2:34 minuut, toch 3:40 minuut ingelopen tijdens het fietsen.
Ik besluit vanaf het begin er vol in te gaan om zsm de achterstand te verkleinen. Na de wisselzone scherp naar rechts, steile helling op, op naar de finish voor de eerste ronde. Kan gelukkig direct een hoge snelheid vasthouden en voel dat het goed zit met het lopen, Het loop parcours heeft flinke hoogte verschillen maar heeft geen invloed op mijn snelheid. Ik Verhoog mijn frequentie berg op en blijf ontspannen een hoog tempo lopen op het vlakkere gedeelte. Daar is het punt voor het verlaten van de duinen, weer door het zand het strand op. Met de wind vol tegen blijf ik het tempo goed volhouden. In de verte zie ik al de wisselzone weer waar we weer door het zand naar de duin op richting finish moeten voor de laatste ronde. Net voor het ingaan van de laatste ronde passeer ik de koploper Ruud Schrijver. Het lopen blijft prima gaan en blijf nog steeds mensen inhalen. Ik nader de finish zonder enige terugval. Nog een keer door het zand, de laatste helling en op en naar de finish. Ik finish in 2:44:51. Ruud verliest 2½minuut en komt op 2:47:29. Ron komt als 3 de over de finish in 2:49:34. Het NK zit erop, weer een mooie titel erbij. Ben nog steeds erg fris en voel geen enkele moeheid.
Na de wedstrijd ontvang ik mooie complimenten van mijn concurrenten, om als 54 jarige broekie de specialisten te kloppen.
Hans Spaans (mede atleet) zij al voor de wedstrijd tegen mijn dat de specialisten niet blij zouden zijn met mijn aanwezigheid, hij verwachte dat ik ze zou kloppen gezien de ervaring met mij in eerdere triathlons. dit heeft hij dus goed ingeschat.
Mijn wedstrijd seizoen erop, het doel voor volgend jaar is al vastgesteld, namelijk het WK Ironman 70.3 in november in Clearwater, Florida/USA. |
|
